به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین محسن قنبریان، استاد حوزه و دانشگاه روز شنبه در برنامه «آفتاب شرقی» با تبیین مفهوم «محل آرزو بودن» حضرت ولیعصر(عج) گفت: این معنا امری ذوقی یا نسبتدادنی نیست، بلکه ریشهای عمیق در زیارات و ادعیه دارد و بارها در متون معتبر دینی به آن تصریح شده است.
وی با اشاره به تعابیری همچون «المقدّم المعمول» در زیارت آلیاسین و «القائم المؤمّل» در دعای افتتاح، اظهار کرد: حضرت مهدی(عج) هم آرزوی بشریت و هم وعده قطعی الهی است؛ وعدهای که خداوند تحقق آن را امضا کرده و آن، پر شدن زمین از عدل و داد و نجات مستضعفان است. این جایگاه، حضرت بقیةالله(عج) را به نقطه اوج امید در عالم تبدیل میکند.
این استاد حوزه با بیان اینکه در مقابل این قله امید، ابلیس قرار دارد، افزود: بر اساس روایات، مواجهه نهایی حضرت ولیعصر(عج) با ابلیس رخ خواهد داد و ابلیس در عصر ظهور از سوی جامعه بشری طرد و رجم میشود. از منظر مفهومی، بقیةالله(عج) نهایت امید و ابلیس نهایت یأس است؛ چرا که «ابلاس» به معنای شدیدترین درجه ناامیدی از رحمت الهی است.
حجتالاسلام والمسلمین قنبریان ادامه داد: انسان یا در مسیر امید حرکت میکند که قله آن حضرت بقیةالله(عج) است، یا در دام ابلیس میافتد که نتیجهاش سرقت امید، یأس، و در نهایت سقوط اخلاقی و رفتاری است. هرچه انسان به ابلیس نزدیکتر شود، مأیوستر، گناهکارتر و جنایتکارتر میشود.
وی با اشاره به روایتی از امام کاظم(ع) تصریح کرد: شیعه با «امانی و آرزو» رشد کرده و تربیت یافته است. امام کاظم(ع) میفرمایند شیعه با امید حرکت کرده است؛ شیعهای که غصب خلافت، شهادت حضرت زهرا(س)، عاشورا، صلح تحمیلی امام حسن(ع) و زندانهای هارونالرشید را دیده، اما چون امید داشته، توانسته بماند، رشد کند و پیش برود.
این استاد حوزه با تأکید بر مهارت امیدورزی گفت: باید بررسی کرد امید چگونه شکل میگیرد و چگونه رشد میکند. کسی که در سلسله امید حرکت میکند، حرکتش از یک «آرزو» یا به تعبیر امروزی، از یک «رویا» آغاز میشود؛ رویایی که باید با واقعیتهای عالم، تلاش، سختی و مجاهده همراه باشد.
حجتالاسلام والمسلمین قنبریان با مقایسه داستان حضرت یوسف(ع) در قرآن و شخصیت سیاوش در شاهنامهT اظهار کرد: شباهتهای زیادی میان این دو وجود دارد، اما تفاوت اصلی در «رویا» است. حضرت یوسف(ع) رویایی صادق و الهی دارد که به او وعده رفعت میدهد، اما سیاوش از آغاز با یک کابوس و تلقی نحسبودن مواجه است. همین کابوس ذهنی، در نهایت او را زمینگیر میکند.
وی افزود: حضرت یوسف(ع) با وجود افتادن در چاه، فروخته شدن، گرفتار شدن در فتنهها و زندان، ناامید نمیشود، چون به وعده الهی باور دارد. اما سیاوش، با وجود برخی کامیابیها، به دلیل همراهی همیشگی کابوس، به آن رفعت نهایی نمیرسد.
این استاد حوزه در توصیهای به جوانان گفت: جوانان باید برای خود، خانواده و جامعهشان «خواب خوب» و آرزوی درست ببینند؛ آرزویی واقعبینانه که با ایمان، تلاش، سختی و زمین خوردن همراه باشد. عالم، بهشت نیست و خوشبختی بدون مجاهده به دست نمیآید.
حجتالاسلام والمسلمین قنبریان در پایان با اشاره به حضرت علیاکبر(ع) تصریح کرد: حضرت علیاکبر(ع) نمونه جوانی است که جای درست تاریخ را شناخت. وقتی در مسیر کربلا سخن از مرگ به میان آمد، با آگاهی و امید گفت اگر بر حق هستیم، مرگ اهمیتی ندارد. ایستادن در جای درست تاریخ، همان قله امیدی است که جوان مؤمن را به اوج میرساند.
انتهای پیام/
نظر شما